4. Complete the sentences with the comparative or superlative form of the adjectives in the box.
a) Jim runs and swims. He is the fittest man I know.
b) Jo is crying again. She is much more sensitive than I thought.
c) This old car costs only £2.000! It’s not as expensive as that new one.
d) Matt is so handsome — he is the good-looking man in the class!
e) Be quiet, Guy! Why are you so much noisy than Ali?
6. Underline the correct words.
OK, everybody. Mr. Smith says the exam starts at 10:00, but we all have to / can’t arrive ten minutes before then. He says we have to / don’t have to register at the desk before the exam. We can / have to take money, mobiles, pens and pencils into the exam room with us, but we can / can’t take any large bags. Oh, and we have to / can’t turn off our mobiles.
7. Complete the conversation with the past simple or present perfect forms of the verbs.
A: Hi, I’m interested in the shop assistant job. B: (1 you work) Have you worked in a shop before? A: No, but I (2 do) did lots of shopping! B: Oh. (3 you have) did you have any other jobs? A: Yes, I (4 be) was a waitress, and last year I (5 work) worked as an au pair in Paris. I (6 go) went to Paris after I (7 leave) leaved school. Wonderful shopping!
<<Ս.Ծննդի օրվա առավոտյան>> պատմվածքը մի տղայի մասին էր ,որը հիշել էր իր մանկության այն օրը,երբ նա իր հորը Սուրբ Ծննդին անմոռանալի նվեր արեց:Տղան որոշել էր այդ Ս. Ծննդին իր հորը փոխկապ նվիրել,բայց մտափոխվել էր և մի յուրորինակ նվեր պատրաստել:Նա փոքր ժամանակ ամեն օր օգնում էր առավոտյան իր հորը ագարակում և որոշել էր,որ նվերը հենց այնտեղ էլ պետք է պատրաստեր:Եվ այդպիսով առավոտը շուտ մինչև հոր արթնանալը նա գնաց ագարակ ,կովերին կթեց ,մաքրություն արեց և կաթով լի դույլերը դրեց կաթնատանը ու գնաց քնելու:Հայրը եկավ տղայի սենյակ արթնացնելու նրան ,այդ ժամանակ նա քնած չէր և ձևանում էր թե քնած է:Տղան ամեն տարի հոր հետ հիշում էր այդ օրը մինչև հոր մահը։
Այս պատմվածքի ասելիքն այն է,որ նվերն ավելի արժեքավոր է,երբ արվում է ամբողջ սրտով և որը կհիշվի միշտ:
Չարլի Չապլինը մեծ դերասան է և ոչ միայն: Նրա մեծ լինելը ապացուցում են ոչ միայն իր խաղացած դերերը, այլ նաև իր պահվածքը բեմից դուրս: Սուրբ ծննդյան գիշերը Չապլինը մի նամակ է ուղղարկել իր դստերը՝ Ջերալդինային: Նամակի բովանդակությունը և խորիմաստ է և հուզիչ: Նամակում չապլինը պատմում է այն մասին, թե ինչպիսի վախով է մուտք գործել բեմ վախենալով հանդիսատեսի կարծիքից: Պատմում է, թե քանի անգամներ է իրեն նվաստացած զգացել իր աղքատ լինելու պատճառով: Չապլինը իր կյանքի փորձից ելնելով, նամակում իր աղջկան կյանքի կարևոագույն խորհուրդներից է տալիս: Նա ասում է, որ պետք չէ քեզ վեր դասես ոչ ոքից: Պետք չէ բոլորին նայես վերևից այն ժամանակ, երբ կարող ես օգնել և քո մեկ դրամով անգամ ուրախացնել ինչ որ աղքատ մարդու:Ասում էր նաև, որ երբ նստես տաքսի և գնաս տուն մի մոռացիր տաքսու վարորդից հարցնել իր կնոջից և երեխաներին, իսկ տաքսուց դուրս գալուց նրա ձեռքում թեյավճար թողես: Չապլինը իր դստերը ուղղված նամակում նաև դրել էր մի կտրոն, որի շնորհիվ կարող էր սրտի ուզածի չափով գումար ծախսել: Բայց կտրոնի հետ միասին նաև գրել է, որ ամեն 3 ֆրանկ ծախսելիս`1-ը քոնը չէ, այլ այն աղքատ մադունը, որին դու կտեսնես ամենուրեք:
Շատ տխուր, հուզիչ և ուսուցանող պատմություն էր։ Պատմվածքում հեղինակը պատմում է մի փոքրիկ աղջկա մասին, որը ձմռան ցուրտ եղանակին առանց կոշիկների զբոսնում էր փողոցում։ Նա միայն մի լուցկու տուփ ուներ, ինչը նրա տաքանալու վերջին միջոցն էր։ Տուն չէր ցանկանում գնալ, քանի որ դաժան հայրը տանն էր և միևնույն է տանը նույնպես շատ ցուրտ էր։ Առաջին անգամ վառելով լուցկին՝ աղջիկը տեսիլք տեսավ, որտեղ շքեղ զարդարված սեղան կար, յուղոտ բադ, որը դուրս էր գալիս ափսեի միջից և գնում էր աղջկան ընդառաջ։ Երկրորդ անգամ վառելով՝ նա տեսավ ամանորյա եղևնի՝ գեղեցիկ խաղալիքներով զարդարված։ Երրորդ անգամ ՝մահացած տատիկին, որը պարզել էր ձեռքը։ Աղջիկը բռնելով տատիկի ձեռքը՝ վեր բարձրացավ նրա հետ։ Առավոտյան աղջկան գտան մահացած։
Այսպիսով՝ ոչ բոլորի համար է Ամանորը լուսավոր ու պայծառ։ Սակայն աղջկա համար դա ամենալավ օրն էր, քանի որ տեսիլքում տեսավ ու զգաց այն ամենը, ինչը երբեք իրական կյանքում չէր զգացել:
Պաուլո Կոելիոյի «Ամանորյա հեքիաթ» ստեղծագործությունը երեք մայրիների մասին է, ովքեր ունեին տարբեր երազանքներ, սակայն նրանց կյանքն այնպես չի դասավորվում, ինչպես իրենք էին ցանկանում։ Բայց մայրիները չէին էլ պատկերացնում, թե ինչպիսի մեծ և նշանակալի դեր կունենան իրենց կյանքում։ Այսինքն՝ մարդ չպետք է բողոքի իր կյանքից կամ էլ նրանից, որ երազանքները ի կատար չեն ածվում։ Երբեմն Աստված չի կատարում մեր երազանքը, որովհետև ավելի մեծ և արժեքավոր բան է պահում մեզ համար, այնպես որ պետք է սպասել և ստանալուց հետո գնահատել այն, ինչը ստացել ես։
Այս հիասքանչ առակը երազանքների մասին է, որոնք միշտ չէ, որ կատարվում են այնպես, ինչպես մենք սպասում ենք:Այս պատմության իմաստը այն է, որ ձեր երազանքները կատարվում են, բայց ոչ միշտ այնպես ինչպես պատկերացնում եք: Մենք էլ մայրիների պես դժգոհում ենք մեր բախտից, որ մեր երազանքները չեն կատարվում: Բայց նրանք կատարվում են, ուղղակի այնպես ինչպես մենք չէինք սպասում: Երազանքը այն է, որին դու ձգտում ես, բայց քայլեր չես անում նրան հասնելու համար: Իսկ նպատակիդ հասնելու համար ուղղակի դու քայլեր ես անում: Պետք է մեր բոլոր երազանքները դարձնել նպատակ և նրանք անպայման կկատարվեն:
If the bagpiper were in charge,the one who comes down the road,you know what he’d sayon Christmas day?”I want in every housea tree in blossomsprouting out of the floorwith golden and silver stars.” If the sparrow were in charge,the one jumping around on the snow,you know what he’d saywith his chirping voice?”I want all children to find,when the lights are on,all the present they wantedplus one, for good measure.” If the sheperd were in charge,from his cardboard presepe, you know what law he’d write,signing it with his long staff?”I want no children to cry todayin the whole world.I want them to smile all alike,the white, the black, the yellowish.” You know what I say,I, who am not in charge of anything?All these nice thingscould easily become true,if only we take each other’s hands,miracles can be doneand Christmas daywill last all year long.
Եթե պարկապզուկը ղեկավարեր, նա, ով իջնում է ճանապարհով, դուք գիտեք, թե նա ինչ կասի Սուրբ Ծննդյան օրը? «Ես ուզում եմ, որ յուրաքանչյուր տանը լինի մի ծառ ծաղկած հատակից բողբոջելով ոսկե և արծաթե աստղերով»:
Եթե ճնճղուկը ղեկավարեր, նա, ով ցատկում է ձյան վրա, դուք գիտեք, թե նա ինչ կասի իր ծլվլոց ձայնո՞վ։ «Ես ուզում եմ, որ բոլոր երեխաները գտնեն, երբ լույսերը վառվում են, այն բոլոր նվերները, որոնք նրանք ցանկանում էին գումարած մեկ՝ լավ չափով»։
Եթե հովիվը ղեկավարեր, իր ստվարաթղթե ծննդյան տեսարանից, դուք գիտեք, թե ինչ օրենք է նա գրել, ստորագրե՞լ այն իր երկար անձնակազմի հետ: «Ես ուզում եմ, որ այսօր երեխաներ չլացեն ամբողջ աշխարհում։ Ես ուզում եմ, որ նրանք բոլորը ժպտան, սպիտակը, սևը, դեղնավունը»
Գիտես ինչ եմ ասում, Ես, ով ոչ մի բանի ղեկավար չի? Այս բոլոր հաճելի բաները հեշտությամբ կարող է իրականանալ, եթե միայն իրար ձեռք բռնենք, հրաշքներ կարելի է անել և Սուրբ Ծննդյան օրը կտևի ամբողջ տարին։
“The Tiger and the Snow (La tigre e la neve)” is one of those movies that stays in your mind for years. It has more weight then ten thousand rom coms in the way it depicts that real hungry, “I-would-go-to-the-end-of-the-world-for-you” kind of love.
It is subtitled, it is political, it is poetic and it will break your heart by being unfathomably beautiful. Oh, and Tom Waites sings in the intro dream sequence.
Every person is a Chasm
“Fuad: He was a real poet. He was young, fell in love with a woman and married her. A few years later, while he was fighting in some war, he heard his wife had contracted smallpox and had been disfigured. So Al-Giumeili said, “My eyes hurt…” and then: “I’ve gone blind.” When his wife died, 12 years later, he opened his eyes again. Attilio de Giovanni: So as not to upset his wife, he pretended to be blind for 12 years? Fuad: Every person is a chasm. It makes you dizzy to look down.”
Since They Touched the Sky
Roberto Benigni named his character “Attilio” as a tribute to poet Attilio Bertolucci (1911-2000) father of famous directors Giuseppe and Bernardo Bertolucci.
Because I Love Her When the Sun Shines on Her
“Al-Giumeili.. my old friend, find me this glycerin. I know you can. Otherwise, she is going to die. If she dies, they can close this whole show of a world… they can cart it off, unscrew the stars, roll up the sky and put it on a truck, they can turn off this sunlight I love so much. Do you know why I love it so much? Because I love her when the sun shines on her. They can take everything away, these carpets, columns, houses, sand, wind, frogs, ripe watermelons, hail, seven in the evening, May, June, July, basil, bees, the sea, courgettes…” -Roberto Benigni (Playing Attilio de Giovanni in The Tiger and the Snow)
For romantics, optimistic and everyone who needs a shot in the arm when it comes to believing in earth shaking love.
«Վագրը և ձյունը» այն ֆիլմերից է, որը տարիներ շարունակ մնում է ձեր մտքում։ Այն ավելի մեծ կշիռ ունի, քան տասը հազար ռոմանտիկ ֆիլմերը այնպես, ինչպես այն պատկերում է իրական քաղցած, «Ես կգնայի դեպի աշխարհի վերջ քեզ համար» տեսակի սերը:
Այն ենթավերնագրված է, քաղաքական է, բանաստեղծական է և սիրտդ կկոտրի՝ լինելով անասելի գեղեցիկ։ Թոմ Ուեյթսը երգում է ներածական երազանքի հաջորդականությամբ:
«Ֆուադ. Նա իսկական բանաստեղծ էր։ Նա երիտասարդ էր, սիրահարվեց մի կնոջ և ամուսնացավ նրա հետ։ Մի քանի տարի անց, երբ նա կռվում էր ինչ-որ պատերազմի մեջ, նա լսեց, որ իր կինը վարակվել է ջրծաղիկով և այլանդակվել։ Ալ-Գումեյլին ասաց. «Աչքերս ցավում են…», իսկ հետո՝ «Ես կուրացել եմ»: Երբ կինը մահացավ, 12 տարի անց նա նորից բացեց աչքերը։ Ատիլիո դե Ջովաննի. Կնոջը չտխրեցնելու համար նա 12 տարի կույր ձևացավ։. Ֆուադ. Յուրաքանչյուր մարդ անդունդ է: Ներքևից նայելը գլխապտույտ է առաջացնում»:
Ռոբերտո Բենինին իր կերպարն անվանել է «Ատիլիո»՝ որպես հարգանքի տուրք բանաստեղծ Ատիլիո Բերտոլուչիին (1911-2000), հայտնի ռեժիսորներ Ջուզեպպեի և Բեռնարդո Բերտոլուչիների հորը։
«Al-Giumeili.. իմ հին ընկեր, գտիր ինձ այս գլիցերինը: Ես գիտեմ, որ դու կարող ես: Հակառակ դեպքում նա մահանալու է։
Եթե նա մահանա, նրանք կարող են փակել աշխարհի այս ամբողջ շոուն…
նրանք կարող են այն սայլով հանել, արձակել աստղերը, փաթաթել երկինքը և դնել բեռնատարի վրա,
նրանք կարող են անջատել այս արևի լույսը, որը ես շատ եմ սիրում:
Գիտե՞ք ինչու եմ այդքան շատ սիրում:
Որովհետև ես սիրում եմ նրան, երբ արևը շողում է նրա վրա:
Նրանք կարող են տանել ամեն ինչ, այս գորգերը, սյուները, տները, ավազը, քամին, գորտերը, հասած ձմերուկները, կարկուտը, երեկոյան յոթը, մայիս, հունիս, հուլիս, ռեհան, մեղուներ, ծով, դդմիկ…»:
Ռոմանտիկների, լավատեսների և բոլոր նրանց համար, ովքեր կրակոցի կարիք ունեն, երբ խոսքը վերաբերում է երկիրը ցնցող սիրուն հավատալուն:
Մխիթար ՍԵբաստացին՝ ծնվել է 1749 թվականի , փետրվարի 7-ին: Նա մեծ հայագետ էր, ով հիմնադրել էր՝ Մխիթարյան միաբանությունը:
Որպես ուսուցիչ ՝ խորհրդանշական էր այն , որ նա դասասենյակ էր մտնում Աստվածաշնչով և Հայկազյան բառարանով, աշակերտներին ասելով՝ «դուք այս երկու թևերով պիտի թևածեք»: Նա , որպես անհատ ներողամիտ էր սեփական անձի հանդեպ արվաած չար գործերի հանդեպ, սակայն ոչ մի կերպ չէր հանդուրժում Աստծո հանդեպ անարգանքը:
Աշոտ Բլեյանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր. ինչպես սկսվեց ամեն ինչ» հարցազրույցը
Մի փոքր խոսենք մեր կրթահամալիրի մասին, այն իր տեսակով բացառիկ է։ Բացառիկ է թե՛ կրթական ծրագրերով և թե՛ միջավայրով։
Ինչու՞ հենց «Մխիթար Սեբաստացի»
Մեր Բանգլադեշն այդ տարիներին կարծես մի կղզի է եղել։ Ինչպես Մխիթար Սեբաստացին է Սբ. Ղազար կղզում աղբակույտից միաբանություն ստեղծել, այնպես էլ Աշոտ Բլեյանը. ռուսական դպրոցը ոչ միայն դարձրեց հայկական, այլև մեծացրեց դրա մասշտաբներն ու այն տարածվեծ ողջ Բանգլադեշով։
Կրթահամալիրի տոնը նշվում է նոյեմբերին։
Նոյեմբեր ամիսը Աշոտ Բլեյանի սիրած ամիսն է։ Տոնն արդեն տարիներ շարունակ նշվում է նոյեմբերին։ Նոյեմբերին, որովհետև այդ ժամանակ իսկական աշուն է, թեթևսոլիկություն չկա։ Իսկ տոնին կարելի է պատրաստվել նախորդ երկու ամիսներին։
Մխիթարյան միաբանության զինանշանի բացատրությունը
Մխիթարյան միաբանության զինանշանը շատ բանի մասին է պատմում :Այն վահանի նման է, որի մեջտեղում կա խաչ: Խաչի ծայրերին կան տառեր Ո.Կ.Վ.Ա. ,դրանք << Որդեգիր Կուսին Վարդապետ Ապաշխարութեան >> նախադասության սկզբնատառերն են: Խաչի չորս անկյուններում կան առարկաներ, որոնք խորհրդանշում են վանականի հոգևոր ճամփորդությունը և բնորոշ են առաքյալի կյանքին` կրակ, զանգ,վարդապետի գավազան և բաց գիրք:Քանի որ իրական Մխիթարյան միաբանը իր սրտում միշտ վառ է պահում աստվածային սիրո կրակը և երբ պահանջվում է հնազանդվել , նա իրականացնում է իր առաքելությունը `քարոզելու Հիսուսի ավետարանը:
Կրթահամալիրի իմ խորհրդանիշը
Ես արդեն երկու տարի է սովորում «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում,այս ընթացքում ես հասցրեցի ունենալ շատ հիշողություններ այստեղի հետ կապված և որոշ բաներ դարձել են այս դպրոցի խորհրդանիշը։ Ինձ համար դպրոցի խորհրդանիշ են ` կրթահամալրի ուսուցիչները, սովորողները,համոզված եմ իրենց տեսնելուց, միշտ կհիշեմ մեր դպրոցը և ընկերներիս հետ ացկացրած ժամանակը , որը հետաքրքիր է իր արկածներով և հիշողություններով։
Տիգրան Չերքեզյանի բլոգ 