Posted in Նախագծային աշխատանք, Առցանց ուսուցում

Կորոնավիրուսը, որպես համաշխարհային համաճարակ

Կորոնավիրուսը միաշղթա վիրուս է, որը առաջին անգամ հայտնաբերվել է 2019 թ. դեկտեմբերին Ուհանում:
Ախտանիշները նման են թոքաբորբի կամ ծանր սուր շնչառական համախտանիշի ախտանիշներին։

  • Գիտակցության կորուստ
  • Չոր հազ
  • Ջերմություն (38 °C կամ ավելի բարձր)
  • Շնչառական դժվարություններ
  • Կրծքավանդակի հատվածում ցավ
  • Գլխացավ

Որոշ մարդկանց մոտ հիվանդությունը կարող է լինել ավելի ծանր և հանգեցնել թոքաբորբի կամ շնչառական անբավարարության: Ավելի հազվադեպ դեպքերում հիվանդությունը կարող է ճակատագրական լինել: Տարեց մարդիկ և որոշակի բժշկական պայմաններով հիվանդություններ (ինչպիսիք են ասթմա, շաքարախտը կամ սրտի հիվանդությունը) ավելի մեծ վտանգ ունեն կորոնավիրուսային վարակի ծանր ձևերի զարգացման համար:

Կենսաբանական զենքը կենսաբանական միջոցներով հանդերձավորված հատուկ զինամթերքներն են ու մարտական սարքերն են:
Մարդկանց, գյուղատնտեսական կենդանիների և բույսերի խոցումը կատարվում է հիվանդաբեր միկրոօրգանիզմների և վերջիններիս մի մասի արտադրած թույներով: Բնորոշվում է վարակիչ հիվանդությունների առաջացմամբ, արագ տարածմամբ, երկարատևությամբ, գաղտնի շրջանով: Որոշվում է լաբորատոր հետազոտությունների միջոցով:
Ասում են`1965 թ ևս եղել է կորոնավիրուս, սակայն շատ մարդկանց կյանք չի խլել:
Վերջին տվյալներով կորոնավիրոսով վարակվել է 146 երկիր:
Ցավոք, Հայաստանում էլ արդեն կա 200 գրանցված դեպք: Կառավարությունը փորձում է ամեն կերպ կանխել համաճարակը:
Հիմա ամենակարևորը պետք է պահպանենք հիգիենայի կանոնները:
Փորձեք խուսափել շփումից այն մարդկանց հետ, ովքեր դրսևորում են այնպիսի ախտանիշներ, որոնք նման են թոքաբորբի կամ սովորական մրսածության, ինչպես հազը, կամ գրիպը: Չի կարելի կեղտոտ ձեռքերով ձեռք տալ աչքերին, բերանին: Ձեռքերը հաճախ լվանալ, շատ ջուր խմել:

Posted in Նախագծային աշխատանք, Առցանց ուսուցում

Կորոնավիրուսի մասին

Կորոնավիրուսը տարածվում է ամբողջ աշխարհում։ Վարակը մոտենում է նաև Հայաստանին։ Այդ պատճառով Հայաստանի օդային և ցամաքային սահմանը Իրանի հետ փակ է։ Վրաստանում հայտնաբերվել է կորոնավիրուս, սակայն սահմանը փակելու անհրաժեշտություն Հայաստանի կառավարությունը դեռ չի տեսնում։

Ինչպե՞ս է տարածվում

Հիվանդության հիմքում ընկած է ծանր սուր շնչառական համախտանիշը։ Հետազոտողները գտնում են, որ վիրուսը կենդանական ծագում ունի:

Այն հիմնականում փոխանցվում է մարդկանց միջև փոքր կաթիլների միջոցով, երբ ինֆեկցված անձիք շնչում կամ հազում են (կամ փռշտում):  Վիրուսը կտորի եւ երկաթի վրա գոյատեւում է 12 ժամ:

Նշաններ և ախտանշաններ

Վարակված անձիք կարող են անախտանիշ լինել, կամ նրանց շրջանում կարող են զարգանալ այնպիսի ախտանշաններ, ինչպիսիք են տենդը, հազը և հևոցը: Փորլուծությունը և վերին շնչուղիների ախտանշանները (օրինակ փռշտոց, քթահոսություն, կոկորդացավ) ավելի հազվադեպ են հանդիպում: Հիվանդությունը կարող է խորանալ, հանգեցնելով թոքաբորբի և մահվան:

Ինչպե՞ս պաշտպանվել

Օճառով և ջրով ձեռքերը հաճախակի լվանալ, աչքերին, քթին և բերանին չդիպչել չլվացած ձեռքերով, և պատշաճ շնչառական հիգիենա իրականացնել:

Փոխանցումը կանխարգելելու նպատակով, խորհուրդ է տրվում, որ ինֆեկցված անձիք մնան տանը, և դուրս գան տանից բացառությամբ բուժօգնություն ստանալու նպատակով, հիվանդանոց այցելելուց առաջ նախապես զանգել, վիրաբուժական դիմակ կրել (հատկապես դրսում և մարդաշատ վայրերում), հազի և փռշտոցի դեպքում փակել բերանը և քիթը կտորով, պարբերաբար լվանալ ձեռքերը օճառով և ջրով և խուսափել անձնական օգտագործման կենցաղային իրերը մեկ այլ անձի հետ կիսելուց:

Posted in Նախագծային աշխատանք, գրականություն

Հոգևոր գրականության ընթերցումներ

Մովսես Խորենացի «Խորհուրդ մեծ»

Խորհուրդ մեծ և սքանչելի
Որ յայսմ աւուր յայտնեցաւ,
Հովիւքն երգեն ընդ հրեշտակս`
Տան աւետիս աշխարհի:
Ծնաւ նոր արքայ
Ի Բեթղեհեմ քաղաքի,
Որդիք մարդկան, օրհնեցէք,
Զի վասն մեր մարմնացաւ:
Անբաւելին երկնի և երկրի
Ի խանձարուրս պատեցաւ,
Ոչ մեկնելով ի հօրէ`
Ի սուրբ այրին բազմեցաւ:

Խորհուրդ մեծ և սքանչելի
Որ այս օրերին հայտնվեց,
Երգում են հովիվներն ու հրեշտակները`
Տալով ավետիս աշխարհի:
Ծնվեց նոր արքա
Բեթղեհեմ քաղաքում,
Մարդկանց որդիները, օրհնեցէք,
Քանի որ նա մարմնացավ:
Անբավելին երկնի և երկրի
Խանձարարուրի մեջ տեղավորվեց,
Չլինելով իր հորից`
Ի սուրբ գահին բազմեցավ:

Ներսես Շնորհալի «Բազմութիւնք հրեշտակացն»

Բազմութիւնք հրեշտակաց եւ զօրաց երկնաւորաց
իջեալ ի յերկնից ընդ միածին թագաւորին:
Որք երգէին եւ ասէին. Սա է Որդին Աստուծոյ:
Ամենեքեան ասասցուք՝ ուրախ լերուք, երկինք,
եւ ցնծասցեն հիմունք աշխարհի.
զի Աստուածն յաւիտենական ի յերկրի երեւեցաւ
եւ ընդ մարդկան շրջեցաւ, զի կեցուսցէ զանձինս մեր:

Բազմություն հրեշտակների և զորավոր զորքերի Իջած երկնքից միածին թագավորի մոտ Որ երգում և ասում էին,Սա է որդին Սուրբ Աստծո Բոլորն ասում էին ուրախ եղիր երկինք և ցնծաց հիմքերը աշխարհի Քանզի հավիտենական Աստվածը երկրի վրա երևաց և մարդկանց մեջ երևաց քանզի մեր անձերը ապրեցրեց։

Մեսրոպ Մաշտոց «Վտանգիմ ի բազմութենէ մեղաց իմոց»

Վտանգիմ ի բազմութենէ մեղաց իմոց,
Աստուած խաղաղութեան, օգնեա ինձ:

Ալեկոծիմ հողմով անօրէնութեան իմոյ,
Թագաւոր խաղաղութեան, օգնեա ինձ:

Ի խորըս մեղաց ծովու տարաբերեալ ծփիմ,
Նաւապետ բարի, փրկեա զիս:

Իմ մեղքերի բազմությունից վտանգվում եմ,

Խաղաղության Աստված,օգնիր ինձ

Իմ անորեությունից ալեկոծվում եմ,

Խաղաղության թագավոր,օգնիր ինձ

Իմ մեղքերի խոր ծովում տարուբերվում եմ,

Նավապետ բարի, փրկիր ինձ։

Posted in Նախագծային աշխատանք

Իմ սիրած քաղաքը Հայաստանում

Ստեփանավան

Ստեփանավան (նախկինում՝ Ջալալ-օղլի), քաղաք Հայաստանի Լոռու մարզում։

Ստեփանավան

Անվանվել է Ստեփան Շահումյանի անունով։

Ստեփանավանի նոր հուշարձաններից մեկը

Պատկերասրահ

Ստեփան Շահումյանի հուշարձանը
Ստեփան Շահումյանի տուն-թանգարան
Սուրբ Սարգիս եկեղեցի
Ստեփանավանի դենդրոպարկը
Ստեփանավանի սբ. Նշան մատուռ
Միջնադարյան կամուրջ Միսխանա գետի վրա/Լոռի բերդ- ամրոց
Ստեփանավանի Սբ. Ամենափրկիչ մատուռը, 13-րդ դար
Քաղաքի համայնապատկերը Արմանիսի ճանապարհից
Քաղաքի համայնապատկերը Արմանիսի ճանապարհից
Սուրբ Սարգիս եկեղեցու բակում
Դպրոցի մոտ
Դպրոցի մոտ
Posted in Նախագծային աշխատանք

Լոռու մարզ… Է՜ դբա լավը

Լոռու մարզ

Լոռու մարզ, մարզը գտնվում է Հայաստանի հյուսիսում։ Մարզկենտրոնը և ամենախոշոր քաղաքը Վանաձորն է։Բնակչության թվով առաջին մարզն է: X-XIդդ. գոյություն է ունեցել հայկական անկախ պետություն` Լոռու թագավորությունը: Մարզի մի մասը հանդիսացել է Զաքարյանների տոհմական կալվածքը:

Տարածքի մեծությամբ երրորդն է հանրապետությունում, տարածքը զբաղեցնում է պատմական Հայաստանի Գուգարք նահանգի արևելյան կեսը: Սահմանամերձ բնակավայրերն են Արծնի, Ապավեն, Ձորամուտ, Պաղաղբյուր, Ջիլիզա:

Աշխարագրություն

Լոռին Հայաստանի՝ մեծությամբ երրորդ մարզն է 3789 կմ² տարածքով։ 283.9 հազար մարդ բնակչությամբ Լոռու մարզը զիջում է միայն Երևանին։Մարզը սահմանակցում է ՝ հյուսիսից ՝ Վրաստանի, արևմուտքից՝ Շիրակի, հարավից՝ Արագածոտնի և Կոտայքի, արևելքից՝ Տավուշի մարզերի հետ։Լոռու մարզն ընդգրկում է Դեբեդ գետի ավազանը ամբողջությամբ և ունի ոչ հարթ ռելիեֆ և տարածքի մոտ 80% զբաղեցնում են լեռնաշղթաները և խոշոր լեռները։ Լոռու մարզով են հոսում հինգ գետ՝ Դեբեդ, Ձորագետ, Տաշիր , Փամբակ և Աղստև։ Լոռու մարզում ծովի մակերևույթից բարձրագույն կետը Աչքասար լեռան գագաթն է (3196մ), ամենացածրը՝ Դեբեդ գետի ստորին հոսանքի շրջանը (մոտ 380մ):Տարածքում ձգվում են Ջավախքի, Բազումի, Փամբակի, Գուգարաց, Վիրահայոց, Հալաբի լեռնաշղթաները: Առանձնանում են Փամբակի, Լոռվա գոգավորությունները և Լոռվա ձորը:

Բնակավայրեր

Լոռու մարզի մարզկենտրոնը Վանաձորն է (նախկինում կոչվել է Մեծ Ղարաքիլիսա, Կիրովական): Քաղաքային բնակավայր ձևավորվել է 1930-ական, իսկ բուռն զարգացում ապրել է 1950-ական թվականներից սկսած: Այժմ Վանաձորը Հայաստանի բազմաճյուղ արդյունաբերություն, կրթական, գիտական, առողջապահական, ու մշակութային հիմնարկների համեմատաբար զարգացած ցանց ունեցող կենտրոններից է, երկաթուղային ու ավտոխճուղային ճանապարհների կարևոր հանգույց:

Ալավերդին նշանավոր է նրանով, որ դեռևս 19-րդ դարի վերջին այստեղ կառուցվել է Հայաստանի ծանր արդյունաբերության առաջնեկը`  «Մանես» պղնձաձուլական գործարանը: Նա եղել է մետալուրգիայի ամենահզոր ձեռնարկությունը Անդրկովկասում և տվել է Ռուսաստանում արտադրվող պղնձի 1/4 մասը: 1980-ական թվականների վերջերին շրջակա միջավայրը աղտոտելու պատճառով արտադրությունը կանգնեցվեց: Այժմ չի աշխատում:

1988 թվականի աղետալի երկրաշարժը մեծ վնաս հասցրեց նաև Լոռու մարզի արդյունաբերությանը: Շատ գործարաններ ու ֆաբրիկաներ հիմնովին ավերվեցին: Այժմ դրանց մի մասը վերականգնվում ու վերագործարկվում է:

Մարզի Դսեղ գյուղում է ծնվել ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանը, որտեղ էլ գտնվում է նրա տուն-թանգարանը:

Լոոու մարզի քաղաքները

Մարզկենտրոն Վանաձոր

Հայաստանի՝ մեծությամբ երրորդ քաղաքը։ Բնակչությունը 82 800 մարդ։ Վանաձորի նախկին անունը Կիրովական էր, իսկ քաղաքի հին անունը՝ Ղարաքիլիսա։

Վանաձոր

Քաղաքային բնակավայր է 1924 թվականից։ 1929-1930 թվականներին կազմվել է Ղարաքիլիսայի առաջին հատակագիծը։ Մինչև 1935 թվականը կոչվել է Ղարաքիլիսա։ 1935 թվականի հունվարին Հայկական ԽՍՀ Կենտգործոկոմի նախագահությունը որոշում է հեղափոխական Սերգեյ Կիրովի հիշատակը հավերժացնելու նպատակով Ղարաքիլիսա քաղաքը վերանվանել Կիրովական։ 1949 թվականին կազմվել է նոր գլխավոր հատակագիծ։ 1950-ական թվականներին կառուցապատվել է Կիրովի անվան (այժմ ՝ Հայքի) հրապարակը՝ քաղաքի վարչակառավարչական կենտրոնը։

Վանաձոր

Քաղաքով են անցնում Թբիլիսի-Գյումրի երկաթուղին, ինչպես նաև մի քանի ավտոխճուղիներ։ Ծովի մակերևույթից բարձր է 1350 մ։ Քաղաքի միջով են հոսում Փամբակ, Տանձուտ և Վանաձոր գետերը։ Վանաձորը և նրա շրջակայքը հարուստ են հնագիտական հուշարձաններով։ Ենթադրվում է, որ նախկին Ղարաքիլիսա անվանումը թաթարական է և դրվել է XIII դարի սկզբին ներկայիս Վանաձորի հյուսիսային բլրի վրայի սև քարե եկեղեցու անունով։ Խաչատուր Աբովյանի վկայությամբ տեղացիները գաղթել են Երևանից:

Քաղաք Ալավերդի

Ալավերդի

Ալավերդու տարածքը միջին դարերում հայտնի է եղել Մանասգոմեր կամ Մանից Գոմ անվանումներով։ Սակայն պատմական այս վայրը գտնվում է այժմյան Ալավերդի քաղաքից հյուսիս արևելք, մոտ 10 կմ հեռավորության վրա։

Ալավերդի

Ալավերդի քաղաքի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս վաղնջական ժամանակներից։ Այդ են վկայում կատարված պեղումների ընթացքում հայտնաբերված նյութերն ու հուշարձանները։ Այստեղ մշտապես բնակություն են հաստատել հայեր, որոնք կազմում են քաղաքի բնակչության գերակշռող մասը։ Բնակվում են նաև հույներ, որոնք տեղափոխվել են Պոնտոսից 1770–ական թվականներին։ Քաղաքի բնակչությունն աճել է արդյունաբերության զարգացման, հետևաբար՝ քաղաքի զարգացմանը զուգընթաց։

Քաղաք Ախթալա

Ախթալա

Կիրակոս Գանձակեցին իր «Հայոց Պատմությունում» հիշատակում է, որ իշխան Իվանե Զաքարյանը մահացավ 1241 թվականին և նրա դին ամփոփվեց Պղնձահանքում, որն Իվանեն նախկինում խլել էր հայերից և դարձրել վրացական եկեղեցի։ Խոսքը Ախթալայի եկեղեցու մասին է։ Ըստ Գանձակեցու՝ նույն եկեղեցում է ամփոփված նաև Իվանե Ա-ի որդի, իշխան Ավագը։

Ախթալա

1970  թվականին Ախթալան ունեցել է 4430 բնակիչ։ 2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով՝ Ախթալա քաղաքն ունեցել է 2225 բնակիչ։2005 թվականի Ախթալա քաղաքն ունեցել է 2,4 հազար բնակիչ։2015 թվականի հունվարի 1-ի տվյալներով ՝քաղաքում ապրում է 2․100 բնակիչ։

Քաղաք Թումանյան

Գտնվում է Դեբեդ գետի ափին՝ մարզկենտրոնից՝ 38 կմ հարավ-արևելք:Բնակչությունը հիմնականում զբաղվում է երկրագործությամբ, իսկ մի մասը նաև արդյունաբերությամբ։Նախկինում հայտնի է Ձաղիձոր անվամբ, «Թումանյան» է վերանվանվել 1951 թվականին, ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանի պատվին։

Տարածքում է Քոբայրի վանական համալիրը, որի կազմում են Մարիամաշեն միանավը, գլխավոր և 13-րդ դարի թաղածածկ եկեղեցիները։

Թումանյան

Քաղաք Շամլուղ

Շամլուղը մարզկենտրոնից 69 կմ հյուսիս-արևելք, Կուրի ավազանի Ախթալա գետակի վերին հոսանքի ձախ սարալանջին: 18-19 րդդ դարերի գրավոր աղբյուրներում հիշատակվում է նաև Շամբլուղ, Շամբլուտ, Շամբուլուտ, Դամբլուդ և այլն:

Շամլուղ

Շամլուղ քաղաքի վարչական կազմի մեջ են մտնում Բենդիկ և Վերին Ախթալա գյուղերը: Վերջինս 1989 թվականին լքվել է ադրբեջանցիների կողմից և ներկայումս գրեթե անմարդաբնակ է: Շամլուղի ազգաբնակչության փոփոխությունը։

Քաղաք Սպիտակ

Փամբակի գեղատեսիլ հովտում, Փամբակ գետի և նրա Փամբիջուր վտակի ափերին տարածված Սպիտակքաղաքը մինչև 1949 թվականը կոչվել է Համամլու։Սպիտակը գտնվում է Վանաձոր-Գյումրի և Վանաձոր-Երևան ավտոմոբիլային մայրուղիների խաչմերուկում: Հեռավորությունը մարզկենտրոնից 19 կմ է, իսկ մայրաքաղաքից` 97 կմ:

Սպիտակ

1988 թվականի դեկտեմբերի 7-ին տեղական ժամանակով 11 անց 41 րոպե 22, 7 վրկ. Սպիտակում տեղի ունեցավ ավերիչ երկրաշարժ, որից ամենաշատը տուժեց Սպիտակն իր գյուղերով։

Երկրաշարժից հետո

Երկրաշարժի ուժգնությունը Սպիտակում 9 բալ էր։ Վայրկյանների ընթացքում այն կործանեց քաղաքի մեծ մասը։ Փլվեցին բազմաթիվ դպրոցներ, գործարաններ և բնակելի շենքեր։ Ընդհանուր բնակելի մակերեսի ավելի քան 90%-ը փլվել էր։

Երկրաշարժից հետո

Երկրաշարժը տեղի էր ունեցել աշխատանքային օր, որի պատճառով շատ դպրոցականներ և աշխատավորներ մահացան։ Սպիտակը տվեց շատ զոհեր։ Սպիտակցին երախտագիտությամբ է հիշում բարի կամքի բոլոր երկրներին ու ժողովուրդներին, սփյուռքի մեր հայրենակիցներին, անհատ մարդկանց ու կազմակերպություններին, ովքեր իրենց անգնահատելի օգնությունն ու աջակցությունը բերեցին երկրաշարժի հետևանքների վերացման, ավերված քաղաքի վերականգնման գործին:

Սպիտակի հրապարակ

Բարեկամ ժողովուրդների օգնությամբ վեր հառնած Սպիտակն այսօրվա իր տեսքով, թաղամասերի անվանումներով ժողովուրդների բարեկամության իրական խորհրդանիշ է:

Posted in Նախագծային աշխատանք

Փոքրիկ Իշխան

Վեց տարեկանում տղան կարդում է այն մասին, թե ինչպես է վիշապօձը կուլ տալիս իր զոհին և պատկերում է փղին կուլ տված օձին: Դա վիշապօձի պատկերն էր, սակայն մեծահասակները նմանեցնում են այն գլխարկի: Տղան պատկերում է վիշապօձին նաև ներսից: Մեծահասակները խորհուրդ են տալիս տղային չզբաղվել հիմարությամբ և անցնել մաթեմատիկային, աշխարհագրությանը և ուղղագրությանը: Տղան հրաժարվում է նկարչի փայլուն կարիերայից և ընտրում է ուրիշ մասնագիտություն: Նա դառնում է օդաչու, սակայն շարունակում է ցույց տալ իր նկարը մեծահասակներին և բոլորը ասում են, որ դա գլխարկ է: Օդաչուն ապրում է միայնության մեջ, մինչև որ մի օր հանդիպում է փոքրիկ իշխանին:Դա տեղի է ունենում Սահարայում: Այստեղ օդանավը վնասվում է, և օդաչուն անապատում հանդիպում է ոսկեհեր տղայի, որը խնդրում է նրան գառնուկ նկարել: Ի դեպ տղան առաջինն է, որ կարողանում է ճիշտ հասկանալ վիշապօձի նկարը: Փոքրիկ իշխանը ուրիշ մոլորակից է: Այդ մոլորակը մի տան չափ է, և Փոքրիկ իշխանը հետևում է իր մոլորակին: Սակայն նրա կյանքը անցնում է միապաղաղ և տխուր: Ամեն բան փոխվում է, երբ նրա մոլորակի վրա աճում է գեղեցկուհի վարդը: Փոքրիկ իշխանը սիրահարվում է վարդին: Սակայն վարդը թվում է նրան գոռոզ ու ինքնահավան: Ահա մի օր Փոքրիկ իշխանը հրաժեշտ է տալիս իր ծաղկին, որը վերջին պահին խոստովանում է, որ սիրում է նրան: Փոքրիկ իշխանը այցելում է հարևան 6 աստղաբեկորները, որտեղ հաջորդաբար ապրում են՝ թագավորը, փառասերը, հարբեցողը, գործարարը, լապտերակիրը և աշխարհագրագետը: Պատմելով վերջինիս իր ծաղկի մասին՝ Փոքրիկ իշխանը հիշում է, որ մենակ է թողել վարդին: Սակայն նրա վիրավորանքը դեռ չի անցել, և նա շարունակում է իր ճանապարհը: Յոթերորդ մոլորակը Երկիրն է: Այստեղ Փոքրիկ իշխանն ընկերանում է աղվեսի, օձի և օդաչուի հետ: Օձը խոստանում է օգնել նրան, երբ կարոտի իր մոլորակը: Աղվեսը սովորեցնում է ընկերություն անել: Բոլորին էլ կարելի է ընտելացնել և բոլորի հետ կարելի է ընկերանալ, սակայն պետք է պատասխանատվություն կրել ընկերոջ համար: Փոքրիկ իշխանը որոշում է վերադառնալ իր վարդի մոտ: Օդաչուն նկարում է Փոքրիկ իշխանի համար գառնուկ: Փոքրին իշխանը երջանիկ է, իսկ օդաչուն տխրում է, որովհետև հասականում է, որ իրեն նույնպես ընտելացրին: Օձը օգնում է Փոքրիկ իշխանին վերադառնալ իր մոլորակ:Օդաչուն նորոգում է իր ինքնաթիռը և վերադառնում է ընկերների մոտ: Անցնում է 6 տարի: Այդ ժամանակվանից նա սիրում է նայել աստղերին: Բայց նա անհանգիստ է, քանի որ մոռացել է գառնուկի համար թոկ նկարել: Չէ՞ որ արձակված գառնուկը կարող է գտնել և ուտել վարդը: Եթե վարդն այլևս գոյություն չունի, ամեն բան աշխարհում կարող է փոխվել: Սակայն ոչ մի մեծահասակ երբեք չի հասկանա, թե ինչքան կարևոր է դա:

Posted in Նախագծային աշխատանք

Պեպո

 «Պեպո» կատակերգության մեջ հանդես են գալիս երկու խավի ներկայացուցիչներ. մեկը առևտրական բուրժուազիայի ներկայացուցիչ՝ Զիմզիմովն է, իսկ մյուսը՝ աշխատավոր ժողովրդի ներկայացուցիչ Պեպոն: Երկու խավի ներկայացուցիչների միջև առաջ է եկել կոնֆլիկտ, որ փայլուն կերպով բնորոշում է բուրժուազիայի և աշխատավորության միջև եղած սոցիալական տարբերությունը:

Պեպոն քրտնաջան աշխատանքով աշխատող ձկնորս է: Նա շատ է սիրում իր աշխատանքը, սիրում է, երբ ձկները դեռ ցանցը չընկած, իր սիրտը դողում է, մանավանդ, երբ գիշեր է լինում, և աստղերն էլ են սպասում: Նա իր մեջ մարմնավորել է աշխատավոր մարդու բնավորության գծերը:

Պեպոն մեծ և անկեղծ սիրով սիրում է իր տունը ու քրոջն: Նա Կեկելի համար նույնիսկ կյանքը կզոհեր, որպեսզի քույրը լինի բախտավոր: Երբ իմանում է, որ օժիտ չտալու պատճառով թողնում են քրոջը, նա խոր ապրումների մեջ է ընկնում: Պեպոն գնում է քազաքի հարուստենրից մեկի՝ Արութին Զիմզիմովի մոտ, պահանջելու մուրհակը, որ պահ էր տվել հայրը: Պեպոն չի կարող ապացուցել, որ Զիմզիմովը պարտք է, որովհետև մուրհակը կորել էր:

Զիմզիմովի կարծիքով Պեպոյի պահանջը նշանակում է փող մուրալ, և մի անգամ մի քանի ռուբլի է տալիս, որպես ողորմություն: Այդ տեսնոլով Պեպոն վիրավորանք է զգում: Այստեղ երևում է նրա ազնիվ և պատվասեր լինելը: Նա զայրանալով ասում է.  «…Էս օսկե պատիրը, վուր սարքիլ իս, ո՞ւմ փուղով… Հազար ինձպեսներուն թալնիլ իս , գա՞նա. քար ու կիրը միր արնով իս շաղըղի, գա՞նա…ու հիմի … քիզ համա նստած քե՜փ իս անում,է՜լի»:

Ինձ ավելի շատ դուր եկավ Պեպոյի կերպարը, որովհետև նա պայքարում էր արդարության համար,բայց ,ցավոք, քանի որ նա աղքատ էր,նա չկարողացավ արդարությունը վերականգնել:

Posted in Նախագծային աշխատանք

«Կանաչ դաշտ» պատմվածքի վերլուծությունը

Պատմությունը մայր ձիու և իր ձագուկի մասին է: Մայրը արդեն բավական ծեր էր և այդքան լավ արդեն չէր կարողանում պաշտպանել  աստղազարդ, մեկ ամսեկան քուռակին: Ձագուկը շատ էր վախենում կայծակից: Մի անգամ գայլը հարձակվում է ձագուկի վրա, իսկ մայրը կապված էր: Պայքարելուց հետո մայրը կարողանում է ազատվել կապանքներից ու փրկում է ձագուկին: Ձագուկի տեղը գայլը կծում է մորը: Շները հասնում են, իսկ գայլը փախչում է, սակայն արդեն ուշ էր: Մի քանի տարի անց ձագուկը գալիս է այդ նույն կանաչ դաշտը: Նորից կայծակ է, բայց մայրը արդեն չկա:

Մայր ձին ամեն ինչ արեց, որպեսզի փրկի ձագուկին, քանի որ շատ էր սիրում իրեն: Մարդկանց մոտ էլ է այդպես: Ծնողները ամեն ինչ կտան, որ իրենց երեխան ապրի ապահով պայմաններում՝ վտանգից հեռու, լինի լավ հագնված ու քաղց չզգա: Դա խոսում է անչափ մեծ սիրո մասին: